Hoe loopt het af met Hondatje?

Maandag 1 juni

Vroeg genoeg staan we klaar, alles ingepakt voor moest het in orde geraakt zijn en we toch zouden kunnen vertrekken. Want vóór 10u moeten we het motel laten weten of we langer blijven of door gaan. 

Vanaf de garage open is, staan we daar. Laurens blijft wijselijk buiten terwijl ik naar binnen ga. De eigenaar komt er meteen bij. Hij heeft het proces gestart en hoopt dat Honda het vervangend deel aanvaardt zodat hij dit kan afhandelen onder de garantie en wij kunnen vertrekken. 

Als dat niet is, dan moeten we wachten op het onderdeel. Dat proces zou ook al gestart zijn en moet dan eerst binnenkomen in Melbourne om dan naar hier te worden verzonden. Wat waarschijnlijk langer dan 4 nachten zal duren. Ik heb zelfs bang dat dit dan wéken ga duren. Na nog 4 nachten zou de verzekering niet meer tussenkomen en valt de accomodatie-kost volledig op ons, wat we absoluut niet kunnen betalen. Dan belanden we op straat en heb tegen de garage al gezegd dat we dan ons tent voor hun deur gaan zetten. Hopelijk niet, want het liefst van al wil ik dat we dit vriendelijk kunnen oplossen zodat niemand de dupe is. 

Ze hebben zich ook verontschuldigd dat er niets op voorhand werd gezegd over enige kost voor ons, laat staan enkele honderden dollars. Daar zijn we het dan tenminste over eens dat het voor ons inderdaad overkwam of alles met de garantie kon worden geregeld. Ze weten dat ik research heb gedaan. Wat onze rechten zijn, wat hun plichten zijn. 

Dit is dé goedkoopste kamer in dit stadje, namelijk €100 per nacht.

Om de verzekering te bellen moet ik wachten tot 10u30, door het 2 uur verschil met West Australië (WA). Ik ben dan genoodzaakt nog een nacht bij te boeken. Maar Laurens heeft ademproblemen in de nacht, kan bijna niet ademen zegt hij. Dan zien we een man met gif de kamers ingaan. Is tegen kakkerlakken, meld hij. Onze kamer werd gelukkig bespaard, voor deze keer. Dit wordt wekelijks gedaan. Zou dit de oorzaak zijn van Laurens zijn ademproblemen? Of eerder door de spuitbussen met een wasmiddel-geur. Zodat je de kamer binnenkomt om meteen bevangen te zijn van deze geur, wat voor Laurens net de gaskamer is. 

De verzekering wil geen uitzondering maken als het nog langer dan 4 dagen duurt. Dit geld dan bij de verzekering met de hoogste prijs 'Ultimate Plus' wat wij hebben genomen. Als we de basis hadden, zaten we al over het maxumimum-bedrag. Pfff ik krijg hier stress van dat we maar moeten wachten en ik daardoor niets op voorhand kan regelen. 

Natuurlijk nèt wanneer ik op het toilet zit, word ik gebeld door de garage. Honda heeft het vervangend stuk aanvaard en kan daardoor met de garantie geregeld worden. We mogen Hondatje gaan halen. 

Laurens kan weer lachen. Morgen kunnen we ons avontuur verder zetten. 

We maken er nog het beste van en gaan nog eens de toerist uithangen. Deze keer hebben we ons vervoermiddel bij!

Lake Moondarra is een schilderachtig, door de mens aangelegd stuwmeer in de Leichhardt-rivier. Daar zouden zoetwaterkrokodillen kunnen gespot worden. Oooh? Ik zou wel heel graag een krokodil in het wild willen zien. Niet bloedend in zijn bek, maar zo op àfstand. En wijlen erheen, lekker luchtig zonder bagage. 

Aan de lookout komen we toe.

Laurens checkt weer de moto en die lekt dus echt wel olie en de olie verbrand op de moteur. Hij vertikt het om terug te gaan naar de garage, wat ik echt wel begrijp. Het is ons dan eindelijk gelukt om Hondatje terug te krijgen. In Darwin zullen we dus alweer een Honda-dealer moeten aanspreken. En de garage heeft ook de moto proper gespoten wat Laurens niet zindt. Het was voor goed te doen ja tuurlijk, maar als ze het met een hogedrukspuit hebben gedaan, wat Laurens vermoedt, kan dat lagers, elektronica, ketting en lak beschadigen. Toch als ze het van vrij dicht hebben gespoten. Dan komt er water waar er normaal gezien geen water komt, door voorbeeld door een plas te rijden of door regen. We zien wel, alweer...

Dan zie ik dat de lookout precies hoger is? 

Laurens zit weer lekker op zijn troon.

Veel te lekker, want hij heeft op iets plakkerig gezeten waardoor zijn gat plakt. Cola ofzo en hij wil absoluut niet aan Hondatje vastplakken. Dus met water en papier schiet ik in actie. Precies in zijn broek gepist.

Kom laten we het meer een stuk afgaan.

Het park is zeer goed onderhouden met picnic-plaatsen verspreid rond het water.

Niet enkel mensen maken hier gebruik van, maar ook pauwen. Zoals dit koppeltje.

Hoeveel pauwen tel jij op deze foto?

Het is een groot meer, midden in de outback. Speciaal aangelegd om het stadje van water te voorzien. 

En nu is het uitkijken naar krokodillen wanneer we dichter aan de waterrand passeren. 

Oei het pad gaat weer weg van het water, de natuur in. 

En jippie we naderen weer interessante plekken.

Ogen goed open met de verrekijker in de hand. Geen krokodillen, maar wel koeien.

We loeren beiden in het water terwijl we traag voorbij rollen. Ja! We zien beiden iets lang in het water, aan de kant, we naderen en zien dat het toch effectief beweegt en het water in verdwijnt. Dat was dus een krokodil! Wel een heel kleintje, maar het was er wel één! Ik ga dichter kijken, maar dan besef ik ineens 'Een heel kleintje... toch niet Big Mama in de buurt??' (video)

Dan zien we dat er overal in de bomen mega-spinnenwebben hangen met toch wel vrij grote spinnen in. Het zijn wielwebspinnen (video's). 

Deze spin is minstens 10cm lang!

We rollen.verder, want krokodillen staan op ons zoek-menu. We gluren naar het water en in de kant. 

Het water tussen de bomen niet te vergeten.

Niets, helemaal niets en voor we het weten belanden we alweer op de grote baan waar we af en toe een auto ondersteboven of uitgebrand zien. 

 We naderen als lichtgewichten Mount Isa. 

Nog even snel van àlles gebruik maken. Klein uurtje zonnen aan het zwembad, zalig warm douchke, vleesje bakken op de barbecue met frisse kokoswater en als perfecte afsluiter spelen ze ons op tv!

De slakken op de weg, flashback

Morgen gaan Crazy Dumb & Dumber het Wilde Westen tegemoet...