Er zit een wieltje los

Maandag 14 jan

Ja het is gebeurd! 
We staan in panne! 
VAB reisbijstand bellen.

Wat heeft er zich nu allemaal voorgaand afgespeeld?

Deze morgend spreekt Laurens met een Finse gids van hier. Hij zegt dat als je het noorderlicht goed wilt zien, we hier aan dit meer, niet aan het juiste adres zijn. Te veel lichtvervuiling. Het meer wat verder, achter de luchthaven van Rovaniemi, is een veel betere plek. 
Toch komen veel gidsen met hun toeristen naar hier. Zoals deze nacht, hebben er weer talloze groepen Chinezen, een poging gewaagd om het aurora te zien (tegen een fiks bedrag). Maar helaas, het sneeuwde zelfs. Laurens had daarvoor in de dag er al enkelen verwittigd om niet te komen, omdat het geldverspilling zou zijn. Volgens de voorspellingsapp en het weerbericht, was de kans miniem tot nihil. Er waren er die tegen Laurens achteraf zeiden dat ze naar hem hadden moeten luisteren. Tja... die stiekeme hoop natuurlijk...en de gidsen die hun vol hoop pompen...

We gaan naar het ander meer, maar eerst een stop in de supermarkt en nog even een sauna-kachel aanschaffen die in promotie staat (véél goedkoper dan bij ons). We mogen ze hier nog even laten staan en als we naar huis gaan, ze nog snel oppikken. 
Er gaat dus effectief een sauna komen in de ardennen met alles erop en eraan. Wie zich geroepen voelt om mee aan dit projectje deel te nemen, altijd welkom. Al het materiaal hebben we, enkel nog een geschikt plaatsje vinden, ruimte maken en knutselen maar!

We rijden naar het ander meer Norvarjärvi. De ene kant zijn allemaal prive-woningen, maar aan de andere kant is een militaire begraafplaats waar je kan parkeren. Laten we een kijkje nemen.

Onderweg horen we rare geluiden. Is het de sneeuw die door de banden wordt opzij geduwd? Of iets anders?... 
"Oh nee we hebben precies een platte band!" Of toch niet?
Is precies gedaan, dat gehobbel. Was het nu toch de sneeuw? We zijn er bijna, nog 350 meter. Hier kunnen we echt niet stoppen op de baan. En in de zijkant even gaan staan in de diepe sneeuw is zeker geen optie. 
De auto trekt wat scheef "We hebben zeker een platte band" zegt Laurens "Ik voel de auto opzij trekken".
Wat verder is de parking, oef.

Hij stapt uit en gaat zien... 
"Het wiel is volledig weg!!?" 
WTF?? 
"Hoe kan dat nu? Hoe bedoel je?" 
"Ja kom kijken, volledig weg!" 
 

"Maar aleeeh! Hoe is dat nu mogelijk?" 
Dit is toch te gek voor woorden. Het wiel is er even tussenuit gestapt. Ja waarom niet, ieder beslist over zijn eigen leven en pad.

Laurens heeft het wiel wat verder gevonden en terug thuis gebracht.

Door de koude krimpt metaal en zullen de wielmoeren er stilletsjesaan zijn afgerold en daarna moeder wiel? Stel je voor dat dit op de snelweg gebeurd? Amaai het had er helemaal anders kunnen uitzien. Met al die sneeuw heeft het geen schade aan de onderdelen gebracht. Op het eerste zicht toch.

Dus we staan in panne. Even VAB wegenhulp bellen.

Een dépannage-wagen komt toe, stelt voor om enkele wielmoeren van het ander wiel te gebruiken om de band er terug op te zetten. 
Ok doe maar.

Hij krikt de wagen op, maar de krik schuift in de sneeuw weg en buigt daardoor de stabilisator-stang van de achterwielen!
 

"Oh nee!! Nu zitten we pas in de problemen!! Zo kunnen we niet naar huis rijden, nog meer dan 3000 km!! Te gevaarlijk."

We bellen naar VAB en leggen de situatie uit. In het ergste geval vliegen wij naar huis en wordt de wagen naar huis gerepatrieerd. 
Ok niet slecht, denk ik. 
"Oei, hoe gaan we dan de sauna-kachel ophalen?"

We worden afgezet aan een VW-garage die helaas al toe is. 

Hier moeten we eerst zijn om de wielen in orde te maken. Daarna gaan we naar de garage van de depanneur, die zijn fout wil herstellen, door de stabilisator-stang recht te wringen. 
We zullen zien.

Ons busje staat tevens aan een tankstation en hier willen we niet graag de nacht doorbrengen én ons kacheltje laten branden. 
We zouden door een taxi naar een hotel worden gebracht voor deze nacht te overbruggen. 
Aangezien Finland duur is qua hotel en VAB een budget heeft voorzien van €75 de man (€150 voor ons beiden), wordt ik opgebeld met de vraag of ik wil opleggen, nl €47, voor deze nacht (aangezien de kamer €197 bedraagt, het is dan ook een 4-sterren hotel!). 
Voor Laurens is het goed, terwijl ik denk 'Ah nee he, dit geven we zeker nooit voor onzelf uit voor een nacht, enkel en alleen de opleg. En trouwens, we zitten dan nog met het ongelukkig voorval van de verwrongen stang. In ons bus slapen gaat ook niet, want we kunnen de kachel niet aansteken hier aan het tankstation en in deze koude van -12 slaap ik niet! En van al dat wachten buiten krijg ik het ook bepaald niet warm, integendeel! 
Uiteindelijk krijgen we de kamer zonder opleg. Danku VAB.

De taxi komt maar niet, ondertussen zijn we al meer dan 3 uur verder van het voorval. 
Laurens heeft dan maar zelf een lift geregeld naar het hotel. Een lieve Fin die komt tanken, heeft ons aan het hotel afgezet. Dit maakt Laurens zo blij.

Wat mij blij maakt is.... een nacht in een hotel!! Met een echt bed!! En verwarming!! En vooral jaaah voooooralllll... HEET water!!!!! Joepieeeehhh 😆

Aan alles zijn voor- en nadelen. Awel, door zo hard te hebben afgezien en wreed veel, heel veel koude te hebben geleden. Kun je het simpelweg niet voorstellen hoe ZAAAAAALIG een lekker heet douchke niet kan doen!!! Niet normaal!!! Hemels! Om daarna op een zacht maagdelijk wit bed te ploffen in een warme omgeving. Vloerverwarming! Wow. 
En ik kan ook een lekkere thee maken. Of heb je liever koffie of chocomelk poepietje? Het kan allemaal (ok kan ook in het busje, maar dan in samenhang met extreme koude). 
Dan geniet je van de belachelijkste dingen. Bijvoorbeeld bij het inschenken van het heet water, hoef ik niet te denken 'Oh nee, al die stoom!! Dat vriest meteen tegen ons ruiten!' Nee, ontspannen een kopje inschenken, heerlijk. 
Vaak beseffen we niet meer in wat een luxe en genot we leven. Door zwaar af te zien en even af te stappen van alle luxe, kan je van de kleinste onbelangrijkheden ècht genieten.  

Ok bij ons is het contrast wel héél groot wat betreft Lapland bezoeken. 
Van extreem simpel met een oud busje, van zó-ver, in de koudste periode,...
Naar een overnachting in een 4-sterrenhotel.
..eens groter het genot!...

We kunnen zelfs het noorderlicht zien op de kamer.

Dinsdag 15 jan

Wat een heerlijke nacht in alle luxe... zaaaalig!
Ik kan het niet laten, maar wil toch even dit kwijt. Voor een kamer van enkele honderden euro's per nacht (€197 is een promotieprijs, kan makkelijk het dubbele zijn), vind ik het schandalig dat je moet bijbetalen als je TV wilt zien, heel slechte wifi hebt, voor een vers gemalen koffie €3 moet opleggen, dezelfde handoek van kamer ook voor sauna te gebruiken (extra handdoek €4),...
Maar goed, we (ik dan) mogen zeker niet klagen.

Eens kijken wat het ontbijt moet voorstellen. Laurens ziet er weer fantastisch uit in mijn pyjama (dan heeft hij tenminste iets lang om in zijn broek te steken, zijn rug kwam altijd bloot) en natuurlijk... in zijn vertrouwde werkbroek.
 

Een ruim ontbijtbuffet in een gezellige ruimte,... met verschrikkelijke koffie.

Na het uitchecken belanden we in de VW-garage. De jongeman die Laurens te woord staat heeft er vandaag duidelijk geen zin in. 
5 wielmoeren en bouten hebben we nodig. Neen hebben ze niet. Na geduldig aandringen van Laurens vind hij er hier en daar enkelen. 4 stuks voor de prijs van meer dan €80!!! Overdreven te veel aangerekend. Dan heeft hij ze de volgende dag. Laurens blijft aandringen dat er in de garage misschien ergens nog ene licht. Of hij een garagist even mag spreken. Neen. Doet ook totaal geen moeite om een oplossing te zoeken. Een adres waar Laurens eens kan horen? Geen reactie. 
Laurens blijft niet bij de pakken zitten en gaat meteen naar een collega of hij een adres weet. En hij schiet de deur uit. Uiteindelijk vind hij ergens anders de moeren, maar heeft toch nog de bouten nodig. De rekening is al ondertussen zwaar gezakt.

Onze depanneur van gisteren ging vandaag de stabilisator-stang recht trekken. Laurens had gedacht dat deze er wordt afgehaald, maar neen. De brug op en met een lange metalen staaf wringen tegen de sterren op. 

Met daar het gevolg van dat er stukken lak wordt afgekrabd, die dient tegen de  roest. Het wordt steeds van kwaad naar erger.

Ik ken er niks van, maar wat er hier gebeurd ziet er echt niet ok uit. Voor Laurens is dit een nachtmerrie. De collega begint het busje belachelijk te maken om het probleem daar op te steken. Het begint zwaar hun voeten uit te hangen en ze sturen ons op een heel onvriendelijke manier de laan uit. Terwijl Laurens zich enorm rustig heeft gehouden. 
Hij heeft toch altijd pech met garages.

Aangezien de stukken pas morgen binnen zijn, mogen we van VAB nog een nacht op hotel. 
Ik stel voor of wij zelf alles mogen regelen. Ja dat mag en maar goed ook. We vinden een heerlijk Finse mansion, helemaal in hout, voor de helft van de prijs dan de kamer van vorige nacht. 

Het oude gebouw van 1925 bestaat uit 4 appartementen, maar wij zijn de enigsten. 

Hier voelen we ons stukken beter en het is hier zelfs warmer dan in het chique hotel.

We kunnen het gezellige stadje Rovaniemi wat verkennen. 

Zo leuk om te weten dat er een cosy warm nestje klaar staat voor ons.

Met Laurens op stap is het nooit saai. Hij springt overal binnen, loopt overal door, spreekt iedereen aan, stelt de ene vraag na de andere,... 
Zo kom je wel veel te weten. 

Waar is Laurens? 

Zoals overal springen we nog even een immobilien binnen. Het is verrassend hoe goedkoop de appartementen hier zijn. Vanaf €30 000 en er komen slechts 2% extra kosten bij! De maandelijkse gemeenschappelijke kosten zijn wel hoog, ongeveer €500. 
We rijden naar eentje vlakbij. 
Het appartement is verrassend groot, 78 m2. Goed in orde, instapklaar. Met ook een dressing en de kers op de taart, een sauna in de badkamer. 

Slechts 5 km van het centrum. 
Zelfs huizen midden in de natuur met grond van tussen de 1500 en 3000 m2, beginnen al vanaf €50 000.
 

En we eten vanavond...

Héééeérlijk die Finse zalm!! 

Onze tweede nacht in luxe, genieten...