Cuzcurrita de Río Tirón
29 januari 2025 - Los Molinos de Ocón, Spanje
Woensdag 29 januari
Het was een rustige frisse nacht op 1200 meter hoogte in Arlanzón, 20 kilometer buiten Burgos.
Waar we steeds op letten wanneer de auto weer helemaal is afgekoeld, is dat we minstens 20 kilometer of 20 minuten rijden. File telt ook, als de motor maar draait. Want het is heel slecht voor een motor in een auto, om ze maar heel kort te laten draaien. Met een dieselmotor is het nog erger. Dus vandaar dat we gisterenavond hier waren beland, 20 kilometer van Burgos.
Heerlijk rustig, maar vooral de aanwezigheid van een kraantje waar lekker natuurlijk water uit stroomt, vind ik geweldig. Komt goed uit met onze vier lege flessen.
Ingepakt, klaar? Daar gaan we weer...
Onderweg in Tosantos zien we grotwoningen?
Ooh dat is zelfs een kerk. En niet zomaar een kerk. Dit is 'The Ermita de la Virgin de la Peña'. Een belangrijk stoppunt voor velen tijdens hun pelgrimstocht.
Hier weer een, lijkt op een gezichtje. Vroeger werden deze grotwoningen bewoond door kluizenaars.
Nog steeds zien we regelmatig deze borden.
Af en toe passeert er ene met een rugzak en steeds kunnen we raden wat hun bestemming is.
Wat een genot om door deze prachtige valleien verder te trekken.
Het ene schattig dorpje na de andere rijden we door. Laten we eens even halt houden.
In het pittoresk dorpje met zijn enorm simpele naam 'Cuzcurrita de Río Tirón', ziet Laurens het tweelingbroertje van Jimny, links van het kasteel.
Het middeleeuwse kasteel staat naast de rozentuin en wijngaarden van de wijnmakerij. Ze werd tussen de 14e en 15e eeuw gebouwd door de familie Suarez-Figeroa. Het Rioja-wijndomein 'Bodegas Castillo de Cuzcurrita' produceert 100% op Tempranillo gebaseerde wijnen, geproduceerd van oude struikwijnstokken die zich binnen de kasteelmuren bevinden.
Het is een schattig dorpje en de eigenaar van de andere Jimny is gevonden!
In dit dorpje is een heel speciale parking voor Jimny's. Net groot genoeg voor deze gigantische wagentjes. Het Fronton.
Hoe oud dit is, is onbekend. Maar 200 jaar geleden werden hier balspelen gehouden. De eis was toen dat de ballen enkel en alleen van Pamplona kwamen. Zo ook het materiaal voor de reconstructies. Enkel zandsteen uit het gebied van Cuzcurrita mocht hiervoor gebruikt worden.
Het Fronton kijkt uit op dit mooi plaatje.
In het water ontspant een groep wilde eenden die worden verstoord door... mij. Sorry platvoetjes.
Naast de rivier is een oude wasplaats.
Deze wasserette werd gebouwd in 1862, die 118 jaar lang alle inwoners van Cuzcurrita diende om hun kleren te wassen. Het begon in de jaren zeventig te verslechteren en stortte in de jaren tachtig in. In 1997 werd het herbouwd door de gemeenteraad van Cuzcurrita en staat nu schoon te pronken.
We laten het mooi dorpje achter ons.
Op de weg zien we in de verte Briones.
En in Fuenmayor heb ik een stukje gefilmd om de sfeer even mee op te snuiven.
Nu nog even wat kleur in beeld. Dit gaan we oplossen met deze prachtige amandelbloesems.
Het begint hier vollop lente te worden. Zoveel bomen staan in bloei zoals deze amandelboom.
In Logroño komen we terug in de beschaving terecht. Ik kan weer voor mijn welverdiende koffietje gaan in Burger King. Je zou denken dat ik een 'DieHardFan' ben van deze hamburgertent, maar in Spanje is het vergeven van deze zaken. De eerste is ooit geopend in Madrid, 40 jaar geleden. Ik ben gewoon superfan van de 'FreeCoffees'. Durf ik een tweede halen? (heb namelijk nog enkele ticketjes) Ja hoor, mijn moed wordt zelfs beloond met een toefje softijs in mijn koffie. Jammie wat een verwenning, alweer! Zo lief!





















De roze amandelbloesems zijn precies de koplopers. Terwijl bij andere soorten amandelbomen, geen één bloempje te zien is, maar zelfs nog amandelen in hangen.