Van koude dip naar Compostella

Zaterdag 25 januari 

De regen heeft nachtje door gedaan. Gelukkig in de ochtend uitgeteld en zijn shift doorgegeven aan de net ontwaakte zon. Maar wat gaat deze traag op gang! Zo heel af en toe schijnt ze een straaltje. Toch is het droog, terwijl ze regen hadden voorspeld. We mogen echt van geluk spreken. Laten we een kijkje nemen naar de bronnen! Hier zijn er drie.

We gaan de brug over. 

Op de Ponte do Milenio kan je helemaal over wandelen, volledig rond, naar boven, beneden, in een ovaal-vorm. 

Over de brug aan de linkerkant zijn de eerste thermas 'Caldas de A Chavasqueira'. Maar voor er te geraken! Wat een zoektocht. Gisteren was het hier nog afgesloten, vandaar mischien al die chaos?

Toegekomen zien we de baden helemaal leeg, voor ons alleen? Leuk! Het zoeken was het dus echt wel waard. Oooh zo meteen de zálige warmte over heel mijn lijf! 

Ik zie niet echt veel damp, niets eigenlijk. Is even voelen... jawatte daar ga ik niet in! Veel te koud! Een vrouw laat ons weten dat het door de vele regenbuien komt. De rivier komt ook al tot aan de baden, wat niet normaal is. 

Het regenwater heeft zich teveel gemengd met een serieuze daling van de temperatuur tot gevolg. Jammer, heel jammer.... maar ja de natuur, daar kan een mens nu eens niet tegenop. In de zomer is het hier wel een drukke bedoening. Ok tof.

Een groot pluspunt hier is de aanwezigheid van toiletten. Zal ik daar dan maar even gebruik van maken, toch nog voor iets naar hier gekomen.

We gaan naar de volgende bron 'Caldas do Muiño da Veiga', enkele kilometers verder. Zoeken zoeken.... Jaaa gevonden hier is het.... Oh nee! De weg ernaartoe is afgesloten! Neeeeee....

Ok we geven niet op. Hop naar de volgende, de laatste. Derde keer goede keer. Weeral een hele zoektocht, om er te geraken... 

Je kan er simpelweg niet naartoe met de auto. Waar de 'Termas Outariz e Canedo' is gelegen, daar aan de overkant van de rivier moeten we parkeren en dan de brug over wandelen. Zo gezegd, zo gedaan. We zetten ons tussen de vele voertuigen. Wat is het hier druk! Een goed teken eigenlijk, dan is het in gebruik! We zien een man passeren. Rood aangeslagen met een handoek over zijn schouder. Jaaah nóg een goed teken. Ik wil 100% zekerheid en ik bestorm hem met vragen... " Ja open, ja warm, ja gratis, nee helemaal niet druk. De meeste mensen komen hier wandelen, vandaar zoveel auto's". Ok muchas gracias! Dat klinkt als goud in de oren, ik begin al stilletjesaan voor te verwarmen. Het weer is dus ook heel de tijd top! Met momenten warme zonnestralen tussen. Het kan niet op. This is it! Enthousiast pak ik al het nodige samen en hupsakee, wij naar de brug. Het is een leuke wandeling er naartoe. Op de brug zien we rechts in de kant van de rivier enkele mensen in zwemkledij. Is daar de warmwaterbron in die inham? Lijkt klein niet?

Maar meteen zien we aan de andere kant van de brug een veel beter zicht. 

Die twee grote van voor zijn leeg, maar daarachter lijkt het wel wat. Joepie. Beneden aangekomen lezen we dat een bezoek maximum 90 minuten mag duren. Ok goed voor ons, we mogen al blij zijn dat we dit dan toch nog hebben. Anderhalf uur heerlijk genieten, absoluut! 

Enthousiast lopen we binnen en worden aangesproken door de badmeester? Hij vraagt of we slippers hebben. Normaal heb ik ze altijd bij, maar deze reis? Eerlijk gezegd dacht ik niet dat ik het zó warm ging krijgen dat ik ze zou nodig hebben. Dus neen, we hebben geen slippers. Dan mogen we er niet in. Echt niet? Op blote voeten? Neen ook niet? Hij geeft nog een tip dat we elders slippers kunnen huren, maar dan laten ze daar niet toe om ze hier te gebruiken. Ja zeg dan gewoon niks, denk ik dan. We druipen teleurgesteld (ik dan toch) af. Slef slef slef...

Honderd meter verder zien we nog meer thermale baden, maar die zijn allemaal leeg. Kurkdroog.

Er is nog een sprankeltje hoop, dat klein stukje aan de kant van de rivier. We gaan kijken. 

Kan het nog kleiner? Er zitten twee mensen in en het zit al vol. Wel schattig zijn de twee honden die braaf wachten op hun baasjes die er net uit zijn. Dus het is hier aanschuiven? Er staat nog een man te wachten en ook nog een vrouw, ze horen niet samen. Hoe lang gaat dit nog duren? Ontspannend vind ik de setting niet echt, als iedereen zit te kijken naar de inzittenden van 'Wanneer ga je eruit? Dan kan ik erin." Gezellig is wat anders. Het water is precies niet warm genoeg, aangezien ze alle moeite doen om het warm bronwater naar hun poeltje te leiden. Ja laat maar ik geef het op. This is it, inderdaad! Zoveel thermale baden gezien op zo'n korte tijd (anderhalf uur) en geen enkel druppeltje heet water gevoeld. Dat is toch te belachelijk voor woorden! Gelùkkig heb ik heel veel te danken aan de vorige twee 'Os Baños'. Ik heb daar absoluut heerlijk genoten, waardoor deze teleurstelling veel draaglijker is, zelfs grappig. 

We wandelen rustig naar ons Jimnyke terwijl het begint te druppelen. Heel zachtjes. Van het moment dat we in de auto zitten, begint het echt door te regenen. Nu vinden we de situatie van vandaag helemaal niet erg meer. 

We trekken verder naar Santiago de Compostella. Wij hebben al lekker gebadderd, maar Jimny? Ok daar gaan we!

Wast uw snoeteke maar!

In Santiago toegekomen is parkeren geen lachertje en zijn we uiteindelijk genoodzaakt een betaalparking binnen te rijden. Hier wordt per minuut aangerekend!

Maar valt precies wel mee, zo wordt er ook geen minuut teveel betaald, moet je maar denken. Geen absurde afrondingen, niet slecht eigenlijk.

Het is droog. We moeten beiden toegeven dat het weer vandaag echt wel ons vriendje is. Op weg naar hier zagen we zelfs volledige regenbogen, heel speciaal.

Wat gaan we zien? De kathedraal van Santiago de Compostella natuurlijk! 

Hier en daar zien we iemand lopen met een rugzak. Wij hebben zelfs voorgehad in een supermarkt dat de kassier overtuigd was dat we ook onderweg te voet waren naar Compostella. Niet moeilijk hoe we erbij lopen. 

Het is een gezellige mooie stad, vrij groot zelfs met smalle drukke straatjes. 

Vooral héél toeristisch aan de prijzen overal te zien. Laurens had gedacht dat er hier vooral als hoogtepunt de kathedraal zou staan met eventueel een mini-dorpje rond. Maar dat het zo een grote stad is en zo gecommercialiseerd. Wat niet tegenwoordig? Àlles draait om geld, zelfs de pelgrimstocht. 

De authenticiteit gaat overal verloren. Maar deze meneer gaat dit idee teniet doen. 

Een messenslijper op straat in actie. Jij staat voor 'sprankeltje hoop'. Dankjewel.