Pastéis de Belém

Donderdag 9 januari 

We hebben een rustige nacht gehad op de parking van het zwembad in Alhandra. Het zwembad heeft ook douches, maar om daar gebruik van te kunnen maken, moet eerst de gegevens geregistreerd worden aan €11 en dan nog eens €3 voor de inkom. Ja laat maar.

Aan deze parking grenst het park 'Merendas Dr. Sousa Martins' waar talloze wandelaars met hun geliefde hondjes op pad gaan. In dit parkje staat de meest idiote uitvinding voor honden. 

Enkele vierkante meters waar alle honden hun boodschap moeten doen. De genie die dit heeft bedacht kent duidelijk niets over honden. 

Wat ik frustrerend vind, is dat ik vaak het gevoel heb dat er zaken worden uitgevonden en geproduceerd zonder dat het deftig is uitgetest. Dat het gebruik theoretisch misschien wel klopt, maar in werkelijkheid helemaal anders uitdraait of aan bepaalde details simpelweg geen rekening mee wordt gehouden. Dus mijn conclusie: niet getest of geen interesse. Frustrerend dus. Ook het geval bij het voorbeeld hierboven, moest ik een hondje hebben. 

We zijn vlakbij Lissabon. 8 jaar geleden hadden we deze hoofdstad van Portugal al verkend met Oempé, mijn oudste zus. Ze was toen enkeke dagen afgekomen toen wij hier met de mobilhome waren. Superleuke herinneringen aan Lissabon. Dus we houden het deze keer simpel. Maar wat we niet willen overslaan is een ontbijtje in de bekende Pâtisserie 'Pastéis de Belém'.

Een familiezaak die al generatie na generatie vooral de typische 'Pastel de nata' maakt. In deze zaak verwijzen ze de gebakjes naar de plaats Belém (nu een wijk van Lissabon), waar monniken van het Jerónimos klooster de allereerste pastéis maakten. Hun recept is ontstaan omdat ze een overschot hadden aan eidooiers en het zonde vonden om deze weg te gooien.

Bij binnenkomst kan je meteen een 'figura de convite' bewonderen. 

De kunstvorm van het tegel maken bloeide in Portugal tijdens de achttiende eeuw op en produceerde één van de grootste ontwikkelingen in tegel maken: de figura de convite.
De figura de convite werd op ware grootte gemaakt en vertegenwoordigt een persoon (lakei, meid, krijger, etc.) netjes gekostumeerd en gepositioneerd op de plaatsen van binnenkomst van een adellijk huis. Dit als gebaar van welkom om bezoekers te ontvangen.

Deze zaak produceert dagelijks 20 000 Pastéis de Belém! 

Het is een toeristische attractie, genoeg plaats binnen en buiten. Zeer druk ook, maar wat erg is, is dat een man in zijn eentje werd geweigerd. De tafel brengt dan niet genoeg op? Arme man, hij kan er wel kopen, maar mag ze niet ontspannend verorberen met een koffietje.

Wij hebben dat voor de verandering dan maar eens wel gedaan. 

De menu kan digitaal worden opgevraagd.

Weeral wordt verwacht dat je een smartphone hebt. Wij hebben er beiden eentje, wat nog niet zolang is. Jip jip we zijn op dat vlak een beetje mee met de tijd. Maar eigenlijk is het erg dat je soms verloren bent als je er geen hebt. Nu hebben ze hier toch wel aan de gsm-lozen gedacht. Hier en daar hangt de menu groot en duidelijk tegen de muur. 

Natuurlijk bespaart het papier en wat plastiek uit, aan de menu's. Maar daar moet men dan toch inboeten in het sociale. Samen neem je plaats aan een tafeltje in een mooie zaak, de gsm's komen tevoorschijn voor de menu te kunnen zien. En voor je het weet zit iedereen ongezellig op zijn gsm te tokkelen. Halleluja de digitale menu's in samenhang met digitaal sociaal zijn.

Deze zaak heeft ook andere gebakjes. 

Maar het is aan te raden om je enkel bij de Pastéis de Belém te houden. Laurens heeft twee andere gebakjes geprobeerd die zwaar zijn tegengevallen. 

Wat betreft het parkeren, we staan gratis naast de Botanische tuin, nog geen 300 meter hiervandaan.

Het klooster 'Mosteiro dos Jerónimos' loop je praktisch op, na het verlaten van de grote Pâtisserie.

De zon schijnt en het is vrij druk, overal zijn toeristen. Lissabon is een heel leuke mooie stad om door te slenteren. Er zijn zelfs enkele museums die gratis te bezichtigen zijn. Voorbeeld het Museum van Techniek. Daar toegekomen krijgen we te horen dat de inkom €11 bedraagt. Wat hebben ze hier toch met het getal 11? Dan willen we eens een keer de 'Culturele-Low budget-Toerist' uithangen. Niet dan. 

Enkele kilometers buiten Lissabon, naar het westen toe, vinden we een leuke plaats die ook in trek is bij de lokale vissers. Met het zicht op de zee, zo dicht dat de golfspetters bijna tegen de auto spatten. 

Op deze vissersdijk kijk je ook uit op het strand van Paço de Arcos met Lissabon op de achtergrond.