The Great Eastern Drive

Dinsdag 24 februari

De dag ontwaakt...

Tijdens het inpakken hoor ik Laurens enthousiast roepen: "Woon! Een kever met rare antennes en die doet echt raar!

Ja inderdaad, wat een speciaal insectje, het is de Vederhoornkever. Het is echt ijverig bezig met te laten zien dat zijn ondervleugels op veren lijken, in combinatie met zijn vier voorste poten die tegelijkertijd afwisselend staan te tappen (video). Hij voelt zich wat bedreigd of warmt zijn spiertjes op voor zijn vlucht.

Op deze campground mag je 30 dagen staan. Precies wel op meerdere plaatsen aan deze kant van Tasmanië. Wij houden het bij eentje. Als we zijn vertrokken, staat de teller op 9999.

Het ochtendlicht laat zijn aanwezigheid duidelijk merken aan het oppervlak van de zee.

Tussen Rocky Hills en Swansea staat de Spiky Bridge.

De naam en foto's zeggen genoeg. Veroordeelden zijn de kracht voor het ontstaan van deze attractie. In 1840 was er een programma gestart om veroordeelden in te zetten voor o.a. wegen en bruggen. Nog even ter info: Australië was vroeger de plaats waar Engeland veroordeelden naartoe stuurden om er makkelijk vanaf te zijn. 

Heel de tijd zien we op de achtergrond het schiereiland, wat ook het Freycinet Nationaal Park is, samen met Schouten Island (video). Daar gaan we vandaag naartoe.

Wat een mooi strand... Cressy Beach

We rijden van de baan af en door een smalle opening loop ik door om dan op het, Ochottekes!, verlaten strand toe te komen.

In Swansea een bezoekje aan de supermarkt, een babbeltje met een koppel ook op een moto, waarna een baby heel enthousiast is bij het zien van onze beladen Honda. De 'oma?' laat weten dat hij zot is van moto's, amper 18 maanden op deze wereld. Hij wil er graag op (video, duidelijk dat ik geen kinderen heb).

Dan vind Laurens het echt interessant en laat de baby voor de eerste keer in zijn leven een moto starten. Mocht op het startknopje drukken en gas geven door aan het handvat te draaien (met beetje hulp natuurlijk) waardoor de moto "VroemVroem!" deed, het geluid waar hij zó dol op is. Zijn dag is geslaagd!

De wind duwt ons voorbij de lagunes, waar ze goed te zien zijn aan de 'Devil's Corner Scenic Lookout'.

.

Wat zich ook mooi laat zien, toerend van links naar rechts, zijn de Freycinet-bergen.

In Coles-Bay doen we een stop. We gaan eens een echte toerist uithangen en gaan iets eten wat 90% van de toeristen hier doet. Er is ook niet veel anders in deze toeristische regio. We gaan voor Fish & Chips! Daar zeg ik geen Neen tegen en transformeer ineens in Speedy Gonzales, rugzak af, helm af,... alles in topsnelheid en voor het echt is doorgedrongen leg ik 24 dollar neer voor een portie. Jippie wat een feest, zo lekker vettig, krokant, heet... 

Aanvallen!!

Heeft gesmaakt!! Echte krokante dikke frieten & fish! En vers van de pers, dippend in een tartaarsausje. 

Nog een goede pot bessenijs als dessert en we kunnen het geheel lekker laten bezinken met een top-view om in weg te dromen...

Dichter en dichter naar dromenland...

Of naar waar gaat deze weg?

Naar het onheil waar alles dood is?

Maar neen, naar wijngaarden en lagunes.

Om het verhaal te eindigen stellen we jullie een nieuw diertje voor. Hoenderganzen. Ze komen enkel voor in de zuidelijke streken van Australië. Ze ogen grijs met zwarte spiksels en hun bekkie is geel-groen (video).

Ter verduidelijking foto's van internet.

De wegvnaar ons (elke dag) nieuwe slaapplaats gaat alweer door beelden die ons ogen strelen.