Nazaré en leuk weerzien Frank & Anja

Het schrijven zat er de laatste dagen precies niet in. Is het omdat we hier al eens zijn geweest, 8 jaar geleden met een mobilhome? Toen schreef ik mijn verhaaltjes in mails, had nog geen blog. De verhalen zijn wel terug te vinden in deze blog. Of was het omdat we enkele dagen slecht weer hadden met veel wind en mist?

In ieder geval hier ben ik weer.

Na Lissabon gaan we verder noordwaarts langs prachtige kusten.

In een supermarkt ziet Laurens een poster hangen.

En een tel later zien we het met onze eigen ogen. Op de 'Praia de Penedo do Guincho'.

Onderweg rijden we langs meloenplantages.

We rijden Nazaré in, een zeer leuk stadje, herinneren we ons nog. Maar wat is het veranderd! Zoveel gebouwen extra! Het weer laat niet toe om ontspannend rond te wandelen. Wat een guur windje. De straten zijn verlaten.

We komen later wel terug. 

Ergens in de buurt, nabij Alcobaça, waren we 8 jaar geleden nog met Frank en Anja, Belgen die hier wonen, naar een markt geweest. Een leuk typisch Portugees zondagse markt. We zoeken de plaats op en brengen op de grote parking achteraan de nacht door. 

Zondag 12 januari

Rustig wakker worden en hup, meteen zijn we op de markt. Kleren, gereedschap, meubels, levende kippen,... de typische marktse spullen.

De plantjes trekken ons aandacht, altijd interessant om te weten wat hier zoal groeit. Alles wat bij ons groeit, groeit hier ook, maar zoveel meer, zelfs tropische planten. Zo zien we de Aardbeiboom, Avocado, Jack Fruit, Drakenfruit, Gojibes, alle citrusvruchten en nog zoveel meer dat we zelfs niet kennen. 

Bananenbomen hebben we ook al her en der in Portugal zien staan, mèt banaantjes in. Kolen groeit hier in het najaar/voorjaar. Dus als ik het goed begrijp zou je hier heel het jaar door vanalles kunnen kweken èn oogsten. Moet geweldig zijn! 

Het meeste volk hangt rond de eet- en drinkkraampjes. Voor Portugezen is naar de markt gaan, om elkaar weer te zien. We hopen stilletjes dat we hier ook Anja en Frank gaan tegenkomen. Het kraam met 'Bifana' trekt volk.

Dit zijn de typische rustieke pistolets met dunne gemarineerde gebraden varkenslapjes. Erg lekker! Voor €2,50 heb je er een. Een massa volk staat hier aan te schuiven. Gelukkig vertelt een man ons dat je een nummertje moet trekken. Nog dertig voor ons. Twee vrouwen zijn continue  voorgemarineerde lapjes aan het bakken in veel olie met witte wijn.

Na talloze broodjes voorbij te zien gaan is het eindelijk aan ons. Tijdens mijn bestelling zie en hoor ik op de achtergrond iemand roepen, mijn richting uit. Ik versta hem niet goed... tot ik zijn laatste woorden heb ontcijferd "... jaja doe maar alsof ge me niet kent ja!" .... Ma ochottekes het is Frank! En Anja is er natuurlijk ook bij, met haar dochter! Hoe leuk, we zijn ze dus tegengekomen. Toftof! Aan de zijkant van het drukke kraam hebben we nog gezellig liggen kletsen met talloze lokalen die hun kennen. Hier is een klein bekertje wijn dan ook maar 50 eurocent. Ze gaan verder en enkele uren later komen we bij hen toe. Ze zijn ondertussen verhuisd en hebben er iets heel moois van gemaakt. Een anex met twee kamers met een ruimte waarin een keuken, salon en nog een authentieke oven staan, voor de gasten.

De kinderen van Anja zijn op bezoek, Lindsey, die we al op de markt zagen. En Wesley zullen we morgen zien, hij is in Fatima blijven plakken na een wandeling van 40km. Er is ook een Duitse Scheper, Max. Een superslimme lieve actieve hond.

Niet te vergeten lopen er hier ook nog twee katten rond. Bella & Ginja.

Heel de avond hebben we lekker gezellig doorgekletst met hapjes en drankjes.

Aangezien Wesly er niet is, mogen we gebruik maken van zijn kamer, leuk!

Maandag 13 januari

De nacht was ijskoud. Het heeft gevrozen. Wat een luxe dat ik in een echt bed lag, een toilet tot beschikking had en lekker wakker kan worden met een warme douche. Voor een ander normaal, voor mij verwenning. 

In de namiddag is Wesley ook van de partij. Hij gaat verse pizza's bakken in de ideale oven daarvoor. Nadat het deeg genoeg heeft gerezen en bollen per portie zijn gerold, kunnen ze worden belegd.

Laurens bakt de pizza's in de klaargemaakte oven, verhit met hout.

Max heeft ook een taak... bedelen.

Iedereen stelt zijn pizza samen naar believen en wordt dan heel voorzichtig op de plaat geschoven. Dan gaat deze de oven in en in een mum van tijd is het klaar. De volgende!

De pizza's hebben gesmaakt en we genieten nog lekker na.

Laurens weet waar hij deze nacht gaat slapen.

Dinsdag 14 januari

Om 7u30 staan we allen klaar om te vertrekken. De kinderen worden naar de luchthaven gebracht voor hun terugvlucht naar België en wij, wij gaan nog eens een kijkje nemen in Nazaré. Het was super om hun nog eens terug te zien. Ook zeer leuk om Lindsey en Wesley te leren kennen. Toffe lieve mensen. Misschien zien we ze ooit in de ardennen verschijnen?

In Nazaré is er een overdekte markt. Elke ochtend stellen verkopers hun waar voor. Het is rustig met veel lege plaatsen. Winter?

De zon is weer van de partij en een pak aangenamer dan enkele dagen geleden. Het strand is meteen herkenbaar voor ons.

Met aan het einde een klif.

Daarboven gaan we heen, een steile helling op. Kleurrijke kattenhokken zie je hier en daar.

Daar worden ze gevoed. Rond zo'n hok hangen telkens verschillende katten rond. 

Onderweg op de helling kan je even pauzeren op een bankje met een prachtig uitzicht over het strand van Nazaré.

Bovenaan is het heel toeristisch. Kraampjes worden opgesteld. Het uitzicht blijft onze aandacht trekken. 

We kunnen nog hoger gaan, tot aan de vuurtoren. 

Daar staat het publiek wanneer de hoogste golven, tot 30 meter, worden getrotseerd door de dapperste surfers. Hier vinden wereldrecords plaats. 

Het surfstrand achter de klif is het noordstrand. Op het moment zijn het geen monstergolven, maar toch wel hoog genoeg dat een jetski nodig is om de surfer naar de golf te brengen. Want met peddelen alleen kom je er maar moeilijk (zie video's).

Het zijn stuk voor stuk goede surfers. De golven zijn fantastisch. Door de kloof in de bodem van de zee, worden perfecte surfgolven gecreëerd, waardoor dit strand een topplaats is voor ervaren surfers. 

Als de zon begint te zakken, wordt het mooier en mooier.

Ons Jimnyke staat op een superdeluxe plaats.

Enkel auto's die lager zijn dan 2,20 meter kunnen onder de bareel door. Met andere woorden vooral gewone auto's. Die blijven daar natuurlijk niet heel de nacht. Enkel wij. Dus overdag druk, in de nacht leeg. Heerlijk. Vanuit ons bed hebben we een geweldig zicht. 

Woensdag 15 januari

Wakker worden en met de verrekijker in de hand, de vroege surfers de eerste golven zien nemen nadat ze zijn losgegooid door hun bijhorende jetski's. Daar krijg je geen genoeg van. Evenmin van de perfecte golven. Duidelijk te zien aan mijn talloze filmpjes. 

Eigenlijk hebben we heel de dag hier rond gehangen bij temperaturen zelfs boven de 20 graden. Het is ons gelukt! Van -15 naar +20. Twee maanden geleden sliepen we nog in een diepvriezer. We worden heel de dag beloond met gratis liveshows die eindigt in een warme zonsondergang terwijl het ineens afkoelt naar enkele graden boven nul. 

Van een superluie dag gesproken.

Donderdag 16 januari

Vroeg in de ochtend op het maagdelijk strand zijn de enigste sporen?

Van een buggy waar de lifeguards mee rondrijden. Wat een luxe-job, denkt Laurens.

Vandaag kijk ik uit, naar het weerzien van Anja & Frank. We gaan samen lunchen in het lokaal restaurantje waar we 8 jaar geleden ook samen hebben geluncht. Jippie! Eindelijk eens op restaurant! Eindelijk eens gezellig samen tafelen met alles erop en eraan. Is geleden van het kerstfeest bij mijn zus, 4 weken geleden. Bij Laurens moet ik hiervoor niet zijn. 'Gezellig tafelen' staat niet in zijn woordenboek. Hij begrijpt zelfs niet waarom ik niet wil eten als ik op het toilet zit. Of op een afvalberg sta, of in de stank,...

Dus je kan begrijpen dat ik holderdebol enthousiast ben! 

Als we toekomen bij Anja & Frank zijn Helder & Julie op bezoek. Vrienden die in de buurt wonen. Frank en Helder halen achteraan een boom neer. Laurens gaat hun helpen, terwijl de vrouwtjes gezellig bijkletsen. De klus is geklaard. Helder en Julie nodigen ons allen uit om bij hun te komen dineren. Ooh leuk, daar zeg ik geen nee op. Wat een overdaad aan cullinaire luxe vandaag! Tot vanavond!

Het lokaal restaurantje zit stampvol, terwijl we aan de late kant zijn. Keuze tussen enkele gerechten, €11 of €12, inclusief wijn à volonté, dessert en koffie. Dit is al een heel goede prijs. 8 jaar geleden was het €7,5 met zelfs soep! En daarvoor €6,5 wist Anja me te vertellen. In Portugal kan je echt goedkoop op restaurant. 

Als de dampende gerechten voor onze neus staan, vragen we aan de oudere man naast ons om een foto van ons te trekken. Misschien nog nooit een smartphone vastgehad of teveel genoten van de wijn à volonté, maar helaas niet gelukt. Geeft niet, laten we gewoon smullen!

Frank en ik hebben de varkenslapjes in romige champignonsaus, Laurens konijn en Anja gepaneerde kippelapjes. Steeds vergezeld met frietjes en rijst. Wat heeft het gesmaakt! Aan mijn bord kan je niet meer zien wat erin heeft gezeten. Geen spoor! Het voordeel van 'minder comfort' is dan weer op zo'n moment dat het genot véél sterker is. 

Om het dessert te kiezen wordt simpelweg een schotel met alle varianten voorgesteld. 

Het middelste bruin-oranje is Baba de camelo (letterlijk vertaald: kamelenkwijl). Geweldig lekker! Dan is er ook rijstpap, chocomouse, flan, gelei, stuk taart, stracciatella-iets,... 

En als afsluiter een espresso nuttigen in het café naast het restaurant. 

Geluncht zoals een lokaal dat doet. 

En vanavond diner bij Helder en Julie, binnen enkele uren al! Amaai wat een overdaad. Even enkele uren bekomen bij Frank & Anja. Onderweg heb ik een accidentje zeker? Van de wilde bochten? In combinatie van overdaad? En ja lap! Ik moet overgeven. Wat een schaamte! Hoe erg! Vooral dat beetje in de auto!! Aangekomen rent Frank meteen met een warm sopje naar de wagen, samen met Laurens. Anja steekt meteen mijn kleren in de wasmachine en ik de douche in. Ik vind het echt zo zo erg!! Voel me zo schuldig. Heb ik nog nooit voorgehad in iemands auto, denk ik toch? Ze hebben zo lief gehandeld. Anja is een schatje. Zonde van mijn volwaardig maal.

Bij Helder en Julie is mijn natte was in hun droogkast beland. Wat een entree. Het zijn echt superleuke mensen. En heel begrijpelijk dat het zo goed klikt met Frank en Anja. Allemaal met een gouden hartje, zonder ego's. Helder is van Nazaré, heeft in England gewoond, daar Julie leren kennen, getrouwd, kinderen. En nu wonen ze al een hele tijd in Portugal.

Het diner is enorm uitgebreid en wij zitten nog zo vol van de lunch. Heel heel jammer dat ik echt het minimum heb gegeten. Ik wou dat ik uitgehongerd toekwam. Zoveel eten! Niettemin was het enorm gezellig met zoveel lieve grappige mensen samen. Goed gelachen! Wat een fantastische liefdevolle dag!! En dan nog zoveel lekkers! Wat een oplading! Ik kan er weer een tijdje tegen. 

We krijgen nog veel lekkernijen mee. Van de lunch hebben we ook nog zaken mee. Nog twee extra verwen-dagen volgen, jammie. 

We nemen uiteindelijk van iedereen afscheid, eerst Helder en Julie. Hopelijk zien we elkaar weer! Daarna bij Frank en Anja, krijg ik nog wat kleren mee. Ze is echt zo schattig en lief. Frank is zo grappig met zijn franke mond met zijn gouden hartje. Ik heb ze echt enorm graag. Hopelijk zien we elkaar snel weer en deze keer geen 8 jaar laten voorbijgaan. 

De nacht brengen we door op het geweldig plekje aan het surfstrand in Nazaré. 

Vrijdag 17 januari

Na een frisse nacht, ontbijt! Kippeschnitzel met rijst en extra patatjes.

Je moet het maar kunnen, koud dan nog. Ik kan dat dus. Ik denk vooruit... 

Laurens is milder voor zijn maag, zijn ontbijt is rijstpap en chocomouse. 

En vanaf we later weer een hongertje krijgen...

Na een passief eetdagje aan het strand, gaan we de laatste Nazaré-avond in.

Zaterdag 18 januari 

We nemen afscheid van Nazaré en rijden richting Penela. Twee vrouwen, Eliana en Jade, hadden we 8 jaar geleden ook leren kennen. Geen contact meer gehad, niet meer weten waar ze wonen. Ergens in een bos in Penela. Laurens vind het weer een leuk spelletje om ze terug te vinden. Het is niet de eerste keer dat Laurens met een minimum aan informatie iemand terugvindt. Hij belandt op een camping en heeft meteen prijs. Met wel minder goed nieuws. Eliana, toen 70, is overleden aan kanker. Haar kinderen hebben het stuk grond verkocht, waardoor de overige inwoners eruit moesten. Jade en nog een vrouw. Laurens heeft uiteindelijk met Jade kunnen communiceren via chat, maar ze weet totaal niet meer wie we zijn. Ze woont trouwens ook niet meer in dit dorp. Dan stopt het hier. 

Laurens is ook nog gaan horen bij de nieuwe eigenaars zodat hij het verhaal voor hem kan afsluiten. Vooral ook om te zien hoe het gesteld is met ons pruimenboompje van Lidl, dat Laurens toen met Eliana had geplant. Ondertussen een flinke boom van 4 meter! 

Deze keer kan hij geen voetafdruk achterlaten. Dan maar op een andere manier. Jimny is aan de beurt. Hij mag over hoopjes zand rijden om zijn spoor te vereeuwigen. 

We bollen rustig verder richting Aveiro. Onderweg zien we een boom in iemands voortuin. 

Ik doe een praatje met de vriendelijke bewoner, ook al kan hij geen Engels. Met basis Portugees en gebarentaal komen we al heel ver. Deze plant is een Tamarillo. Heeft langwerpige rode vruchten en is lekker van smaak. Hij trekt een takje af met rijpe vruchten en legt uit dat ik ze moet doorsnijden, suiker op strooien en uitlepelen maar. Bedankt lieve man! Obrigade! Zullen we meteen uittesten. 

De structuur doet me een beetje aan tomaat denken, maar minder sappig. De smaak heeft iets weg van passievrucht, ook met het gevoel van de pitjes, maar fijner. Best wel lekker, met of zonder suiker. 

Ik sluit deze blog af met een typisch Portugees product. Bacalhau.

Kabeljauw dat wordt gezout en daarna gedroogd. Synoniem is stokvis, omdat de vis vroeger aan een stok werd gedroogd. 

Wat heeft Bacalhau gemeen met ons? De kabeljauwen worden gevangen in Scandinavië en dan naar Portugal vervoerd voor het zouten en drogen. Wij hebben deze reis ook net afgelegd. Het zouten en drogen, daar passen we toch even voor.